In het hart van Turkije ligt het wonderlijke landschap van Cappadocië met zijn bizarre rotsformaties, grotwoningen, rotskerkjes en kloosters. Dit is één van de mooiste streken van Turkije en een waar paradijs voor wandelaars, natuurliefhebbers en cultuurminnaars. Hier kun je eindeloos ronddwalen door de schaduwrijke valleien en smalle kloven, genieten van de mooie natuur, de rust en de ruimte. Je zult je blijven verbazen over de grillige vormen die de natuur aan kan nemen. Tijdens de wandelingen schieten hagedisjes voor je voeten weg en de kans is groot dat je schildpadden, steenmarters en vosjes ziet. De groene waterrijke valleien met hun gevarieerde flora, trekken ook vele bijzondere vogels zoals de Hop, Wielewaal en Nachtegaal.

Dit verrassende sprookjesachtige gebied is miljoenen jaren geleden ontstaan als gevolg van de uitbarstingen van verschillende vulkanen. De belangrijkste van die, inmiddels al lang gedoofde vulkanen, zijn de Erciyes Dagi bij Kayseri en de Hasandagi bij Aksaray. Zij zorgden ervoor dat het landschap bedekt werd met een dikke laag as en lava. De as werd samengeperst tot het zachte tufsteen en is in de loop der tijden door rivieren, wind, regen en sneeuw uitgesleten tot de meeste fantastische vormen in een veelvoud aan kleuren. Waar grote basaltblokken lagen, bleef het onderliggende zachte gesteente echter gespaard en zo ontstond het betoverende woud van metershoge tufsteenkegels in de vorm van paddestoelen , feeënschoorstenen en puntmutsen .

De mens zorgde voor de verdere vorming van het landschap. De oermensen ontdekten al dat ze uit het zachte tufsteen gemakkelijk holen konden hakken, latere immigranten zoals de Hittieten, de Frygiërs en de Perzen volgden hun voorbeeld. Het bleef niet alleen bij woningen; er werden zelfs hele ondergrondse steden, tot wel 12 verdiepingen, uitgehouwen, waar de mensen zich schuil konden houden voor hun vijanden. De Christenen die zich vanaf de 2 e eeuw na Chr. in Cappadocië vestigden, maakten hier dankbaar gebruik van tijdens de vervolging door de Romeinen en later tijdens de Arabische invallen.

Zelf lieten de Christenen ook hun sporen achter; zij hakten ontelbare kerken en kloosters uit de rotsen. De wanden werden versierd met geometrische afbeeldingen en later ook met kleurrijke fresco's die verschillende taferelen uit de bijbel uitbeelden. Het merendeel van de kerkjes en kloosters is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. Verscholen in het groen wachten zij op de toevallige voorbijganger.